Το σύνθημα είναι «δεν πετάμε τίποτα»;
Στη δική μου κοσμοθεωρία, ναι. Από τα «βαζάκια» τροφίμων, τις κονσέρβες, τα κουτιά παπουτσιών, τα μπουκάλια, Πάντα μπαίνω στη διαδικασία να τα κάνω κάτι και μαζεύω, μαζεύω, μαζεύω. Μέχρι να βρω την καλύτερη ιδέα στο pinterest. Σχετικά με τα έπιπλα, επίσης, υπάρχουν έπιπλα που σαν design, έχουν δυνατότητες και είναι πραγματικά κρίμα να τα πετάξεις. Αρκεί να έχεις όραμα, να μπορείς να φανταστείς πωώς μπορεί να μεταμορφωθεί. Υπάρχουν όμως και κάποια που δεν έχουν κάτι να πουν στιλιστικά, οπότε εκεί κάνεις την καρδιά σου πέτρα και τα χαρίζεις.
Ποιο έπιπλο από το σπίτι της γιαγιάς ή της μαμάς σου είχες βάλει καιρό στο μάτι;
Κανένα (γέλια). Τα ωραιότερα έπιπλα τα είχα βρει στο δρόμο αρχικά. Πολλά από αυτά τα έχω ακόμη. Μετά έφτιαξα και κάποια παλιά από το πατρικό μου, αλλά δεν τα είχα βάλει στο μάτι στ’ αλήθεια, απλά ήταν στο υπόγειο, μόνα τους. Κρίμα ήταν. Πάντως δεν πέταξα κανένα. Όλα τα φτιάξαμε τελικά. Όχι που θα μας ξέφευγαν.
Το πρώτο έπιπλο που έφτιαξες;
Ένα καμένο ντουλάπι κουζίνας, ξύλινο παραδόξως. Έπεσε πολύ ξύσιμο να φύγει το κάρβουνο από πάνω (γέλια).
Το vintage είναι τάση; Είναι ανάμνηση; Είναι τρόπος ζωής; Πώς το ορίζεις εσύ;
Με την οικονομική κρίση, τα vintage έπιπλα, ήρθαν για να μείνουν. Μετά είναι και θέμα αισθητικής φυσικά. Υπάρχει κόσμος που προτιμά τις καθαρές «γραμμές» και τα καινούρια υλικά. Προσωπικά μου αρέσει ο έξυπνος συνδυασμός όλων. Πιστεύω ότι αν ξέρεις να συνδυάσεις σωστά τα vintage με τα πιο design έπιπλα, τότε το στιλ του σπιτιού σου γίνεται πιο προσωπικό. Όπως και στο ντύσιμο.